Pediatria - kompleksowa opieka

Więcej

Ginekologia Położnictwo

Więcej

Endokrynologia Ginekologiczna

Więcej

Andrologia

Więcej

Seksuologia

Więcej

FAQ

Mój syn ma 16 lat i  192 cm wzrostu. Czy będzie jeszcze rósł i jak będzie wysoki ?

Wzrost jest wypadkową działania czynników pochodzenia genetycznego  oraz środowiskowego. Ostateczny wzrost człowieka zależy od cech, w które wyposażyła go natura (uwarunkowanie genetyczne). Jednak jego osiągnięcie może być zaburzone przez czynniki zewnętrzne (choroby, urazy, niedożywienie). W rozwoju dziecka wyróżnia się trzy okresy szybkiego wzrostu. Ostatnim jest pokwitaniowy skok wzrostu, który rozpoczyna się średnio u chłopców  w wieku 12 lat, osiąga szczyt w wieku 14 lat, a kończy się w 16 roku życia. W tym czasie przyrosty wzrostu są w granicach 8-12 cm/rok. 95% chłopców w wieku 15 lat osiąga swój ostateczny wzrost. Pozostali, jeżeli jeszcze urosną, to  niewiele, ok. 2-3 cm.
Można przypuszczać, że Pani syn jest już po pokwitaniowym skoku wzrostu i jego wysokość 192 cm zbliżona jest do ostatecznej. Wzrost Pani syna mieści się w normie dla populacji chłopców w jego wieku, nie jest konsekwencją zaburzeń hormonalnych i nie powienien stanowić problemu. Proszę pamiętać, że każdy prawidłowy wzrost ma swoje zalety. Pani syn będzie po prostu wysokim o prawidłowym wzroście mężczyzną.

U mojego synka po porodzie stwierdzono porażenie splotu ramiennego typu Erba. Jaka jest przyczyna tego porażenia i jak się je leczy?

Porażenie typu Erba jest najczęściej spowodowane okołoporodowym uszkodzeniem struktur układu nerwowego w tym przypadku splotu ramiennego.
Niekiedy porażenie to występuje łącznie ze złamaniem obojczyka. W niektórych przypadkach w okolicy splotu ramiennego wyczuwa się zgrubienie, świadczace o wylewie lub odczynie zapalnym.  Porażenie typu Erba nie jest jedynym typem porażenia splotu ramiennego ale częściej występuje niż inne porażenie  typu Klumpkego. Charakterystycznymi objawami porażenia splotu ramiennego są: przywiedzenie i rotacja ramienia do wewnątrz, zniesienie ruchów odwodzenia, nawrócenie przedramienia, zwrócenie dłoni ku tyłowi.  Z czasem obseruje się zanik mieśni. Metody leczenia jak i rokowanie co do pełnej sprawności uszkodzonego ramienia zależą  od ciężkości urazu i przyczyn. Leczenie jest zachowawcze –polegające na odpowiednim układaniu porażonego ramienia, odpowiedniej rehabilitacji , jak i operacyjne np: usunięcie odłamów kostnych które uciskają splot ramienny.

Mój syn ma podklejony napletek. Czy to wymaga leczenia?

U nowrodków napletek przykrywa ściśle żołądź, a nabłonek wewnętrznej blaszki napletka jest zlepiony z nabłonkiem żołędzi. Zjawisko to- fizjologiczne u nowrodków i niemowląt- ustępuje samoistnie wskutek rozwoju żołędzi, wzwodów prącia i zaniku warstw nabłonka. Trudności w odprowadzeniu napletka z żołędzi u chłopców powyżej 2 roku życia mogą być spowodowane bądź utrzymywaniem się zlepów między napletkiem a żołędzią, bądź wskutek zwężenia nadmiernie długiego napletka-stulejki. W świecie lekarskim są dwie teorie dotyczące podklejonego napletka. Jedni uważają, że trzeba go odkleić jak najszybciej, inni, że nie trzeba, bo i tak odklei się sam. Jeżeli ktoś zdecyduje się na odklejenie napletka to najlepiej ten bolesny zabieg wykonać w szpitalu i koniecznie w znieczuleniu. Jeżeli mamy doczynienia ze stulejką to- niestety-operacja jest konieczna.

Moje dziecko ma 9 miesięcy i tylko chce ssać pierś. Co mam robić, żeby zaczął jeść inne posiłki?

Zaleca się aby przez pierwsze sześć miesięcy życia niemowlęta były wyłacznie karmione piersią. Potem wprowadza się posiłki uzupełniające, najwcześniej-zupa jarzynową, przeciery owocowe, ale nie oznacza to rezygnacji z naturalnego karmienia.W niektórych przypadkach dzieci wyłącznie karmione piersią niechętnie spożywają inne posiłki niż mleko mamy. W takich przypadkach nie należy dziecka do niczego zmuszać , oczywiście proponować nowe pokarmy , ale bez nacisków, w sposób naturalny.Trzeba  uzbroić się w cierpliwość, ręczę że po mniejszej lub większej ilości prób zostanie osiągnięty cel. U dzieci w drugim roku życia dobrym sposobem wprowadzania nowych pokarmów jest wspólne jedzenie tego samego przez rodziców i dziecko. Wykorzystuje się występujące w tym wieku u dzieci naturalne naśladownictwo dorosłych. Jeśli nic nie skutkuje, to niestety trzeba pomyśleć o odstawieniu dziecka od piersi. Nie jest to przyjemne dla dziecka, ani dla mamy , ale czasem stanowi jedyną szansę na wprowadzenie diety zapewniającej dostarczenie niezbędnych składników do rozwoju dziecka. 

Moje dziecko ma 2 lata i nadal budzi się 2-3 razy w nocy. Czy to normalne?

Jedną z przyczyn zaburzeń snu u dziecka może być reakcja lękowa, która jest dominującą reakcją emocjonalną dzieci w wieku 2-5 lat. Stanowi  bezpośrednią odpowiedź na różne sytuacje zachodzące w otoczeniu dziecka i najczęściej ma charakter przemijający. Wśród lekarzy zajmujących się omawianymi problemami panuje przekonanie, że takie reakcje mieszczą się w granicach fizjologii i nie wymagają podawania lekarstw. U dziecka wychowywanego w zdrowej, rodzinnej atmosferze niespokojny, powierzchowny sen wraz z wiekiem i dojrzewaniem sfery uczuciowej powinien występować coraz rzadziej i w końcu ustąpić. W przypadku uporczywie powtarzających się lęków nocnych, współwystępujących z napadami lęku w ciągu dnia i częstymi przejawami gniewu, złości i agresji, lekarz opiekujący się dzieckiem (pediatra, lekarz rodzinny) powinien skierować je na konsultację neurologiczną i psychologiczną.

Moja trzyletni córka poszła do przedszkola i zaczęła często chorować Czy powinnam ja izolować od przeziębionych ? Może coś podać na zwiększenie odporności ?

Zdrowe, 3-letnie dziecko nie wymaga bezwzględnej izolacji od osób przeziębionych. Jednak z osobami będącymi w ostrej fazie infekcji należy unikać bliskiego kontaktu, np.: przytulania się, całowania, picia z jednego naczynia, spania razem. Nie jestem zwolennikiem sztucznego podnoszenia odporności u dzieci. Dziecko przebywające wśród rówieśników ma prawo mieć ok. 6-8 infekcji w ciągu roku. Jest to normalne i nie świadczy o jego obniżonej odporności. Częsty katar i przeziębienia, mimo że męczące dla dziecka i rodziców,  nie upoważniają do podawania środków ingerujących w odporność. Okres przedszkolny jest czasem, kiedy dziecko poprzez przechorowanie nabywa odporności i trzeba go po prostu przeczekać. Odporność zdrowego, dobrze odżywionego dziecka, którego dieta jest urozmaicona, nie musi być podnoszona poprzez podawanie zestawów witamin, czy mikstur sporządzanych „domowym sposobem”. Pocieszeniem jest to, że dzieci w wieku szkolnym znacznie mniej chorują. Niestety na świecie nie istnieje szczepionka zapobiegająca katarowi i przeziębieniu.

 

Moje dziecko podczas snu skopuje kołdrę,  odkrywa się . Jaka powinna być temperatura w pokoju w którym śpi?

Aby zapewnić dziecku maksymalny komfort snu, pokój, w którym śpi, powinnien być przed snem dobrze wywietrzony. Temperatura pomieszenia, zapobiegająca przegrzaniu czy wyziębieniu i jednocześnie zapewniająca,  że w wypadku rozkopania pościeli czy odkrycia się, dziecko się nie przeziębi, wynosi ok.20-22 stopni C. Okno w pokoju śpiącego dziecka powinno być otwarte tak, aby nie powodowało przeciągów, zapewniając dopływ świeżego powietrza i utrzymanie odpowiedniej temoperatury. Pidżama, najlepiej bawełniana, powinna być wygodna, niekrępująca ruchy dziecka. Należy także pamiętać o lekkiej, wykonanej z materiałów hypoalergicznych pościeli.

 

Moje 15 miesięczne dziecko nie chce załatwiać sie do nocnika. Co mam robić aby go przekonać do nocnika?

Zwyczaj korzystania z urządzeń toaletowych powinni rodzice wyrabiać u dzieci po ukończeniu 16- 18 miesiąca życia. Wynika to z osiagnięcia odpowiedniego rozwoju motorycznego u dziecka obejmującego umiejętności sprawnego siedzenia i chodzenia. Ważne jest stałe udostępnienie dziecku dostępu do nocnika i oswojenie go z jego obecnością. Potem można okresowo składać dziecku propozycję skorzystania z nocnika tłumacząc do czego służy. Propozycje powinny być składane w sposób spokojny i pozbawiony emocji. W  przypadku odmowy, nie należy nalegać. Próby ponawiać co pewien czas. Większość dzieci najpóżniej w trzecim roku życia nabywa umiejętność korzystania z urządzeń toaletowych co wynika ze znajdowania przyjemności w naśladowaniu dorosłych, chęci ich zadowolenia i rozwoju niezależności.

Mam  6 miesięczne dziecko. Chcę wyjechać  z nim nad morze, Czy taki wyjazd mu nie zaszkodzi ?

Z medycznego punktu widzenia nie ma przeciwskazań do wyjazdu dziecka w tym wieku w góry lub nad morze. Zalecał bym jednak dłuższe pobyty niż dwa tygodnie, wynika to z tego, że dziecko aklimatyzuje się do nowego miejsca 7-10 dni. Klimat górski jest silnym bodżcem klimatycznym dla dziecka i w pierwszych dniach pobytu , może to spowodować większą drażliwość , przestawienie godzin snu i czuwania. Powyższe kłopoty mogą wystąpić lub nie, a jeżeli tak to przemijają i są krótkotrwałe.Oczywiście pobyt w nowym miejscu musi zapewnić dziecku wygodę,  zachowanie zasad higeny i normalnego rytmu karmień i snu.

 

Moje dwuletnie dziecko ma słaby apetyt. Przy każdym posiłku trzeba go zabawiać żeby coś zjadło. Co mam robić aby lepiej jadło?

Rodzice są często zaniepokojeni brakiem apetytu u dziecka. Spadek łaknienia u dzieci w wieku przedszkolnym powinien być przypisany wolniejszemu tempu wzrostu co wiaże się ze zmiejszonym zapotrzebowaniem kalorycznym. Niestety dość częstą przyczyną takich kłopotów są błędy popełniane przez rodziców, najczęstrze to- pojadanie przez ich pociechy pomiedzy głównymi posiłkami, spożywanie dużych ilości słodyczy,słonych paluszków,chipsów itp, picie dużych ilości słodkich gazowanych napojów. Są to wszystko czynnki, które bardzo skutecznie zmiejszają łaknienie. Jeżeli dziecko rozwija się prawidłowo, brak apetytu występuje okresowo i nie  towarzyszą mu inne objawy ( spadek masy ciała, stany gorączkowe,anemia,biegunka, wymioty i inne) nie należy się tym martwić.

Co to jest HIB szczepionka ?

Za skrótem Hib kryje się  grożna bakteria Haemophilus influenzae. Bakteria ta wywołuje poważne choroby zakaźne jak zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, posocznicę, zapalenie nagłośni.Szczepionkę przeciwko Hib podaje się niemowlętom już od drugiego miesiąca życia ( trzy iniekcje w odstępach 6 tygodniowych, oraz dawka przypominająca 12 miesięcy po trzeciej, podaje się ją w preparatach skojarzonych ) . Ponieważ infekcje wywoływane przez Hib są najgroźniejsze dla najmłodszych dzieci ,ważne jest żeby szczepionkę podawać jak najwcześniej. Jest to szczepionka obowiązkowa, finansowana przez Ministerstwo Zdrowia i Opieki Społecznej.W Polsce zarejestrowanych jest kilka preparatów szczepionek przeciwko Hib  i wybór preparatu powinien należeć do lekarza opiekującego się dzieckiem. Jest to szczepionka wartościowa, zapobiegająca ciężkim chorobom.